fbpx

Ιστορία της Σπειρουλίνας

Ιστορία της Σπειρουλίνας

Τα κυανοβακτήρια πιστεύεται ότι εμφανίστηκαν στον πλανήτη πριν από 3.5 δισεκατομμύρια χρόνια και αποτέλεσαν την πρώτη ομάδα βακτηρίων που μπόρεσαν να συνθέσουν οργανικές ενώσεις από διοξείδιο του άνθρακα και νερό, παράγοντας ταυτόχρονα οξυγόνο (**26).

Η πρώτη καταγεγραμμένη στην ιστορία χρήση της Σπειρουλίνας ως τροφής προέρχεται από τον Bernal Diaz de Castillo, μέλος των στρατευμάτων του Ισπανού κατακτητή του Μεξικού Hernan Cortes, ο οποίος ανέφερε το 1521 ότι η Spirulina maxima συλλέγονταν από την λίμνη Texcoco, ξηραίνονταν και πουλιόταν για ανθρώπινη κατανάλωση σε αγορά της Tenochtitlan (σήμερα η Πόλη του Μεξικού) κατά την περίοδο του πολιτισμού των Αζτέκων (**12, **23).

Στην σημερινή Δημοκρατία του Τσαντ στην Αφρική, περίπου 10.000 χιλιόμετρα μακριά από την Λίμνη Texcoco του Μεξικού έχουμε επίσης ενδείξεις για την χρήση της Σπειρουλίνας ως ανθρώπινης τροφής πριν από πολλούς αιώνες, πιθανόν από την περίοδο της αυτοκρατορίας των Kanem (9ος αιώνας π.Χ.). (24). Ήδη από το 1940 αναφέρθηκε για πρώτη φορά η κατανάλωση Σπειρουλίνας στο Τσαντ. Αργότερα το 1966 ο βοτανολόγος Leonard ανέφερε ότι μία πρασινωπή βρώσιμη ουσία πουλιόταν με τη μορφή ξερής πίτας στην αγορά του Fort-Lamy (η σημερινή N’ Djamena, πρωτεύουσα του Τσαντ), με την ονομασία dihe, και η οποία αποτελούσε μέρος της διατροφής του πληθυσμού των Kanembu. Το προϊόν αυτό διαπιστώθηκε ότι αποτελείτο σχεδόν αποκλειστικά από Αρθροσπείρα, η οποία αναπτύσσονταν φυσικά στις αλκαλικές λίμνες της περιοχής. Από μελέτη που διεξήχθη το 1997, έγινε γνωστό ότι οι γυναίκες Kanembu συλλέγουν καθημερινά την Αρθροσπείρα γύρω από την λίμνη Kossorom του Τσαντ. Αφού πρώτα την φιλτράρουν και την ξηράνουν στον ήλιο, την τεμαχίζουν σε μικρά τετράγωνα κομμάτια και το τελικό προϊόν πουλιέται σε ντόπιους καταναλωτές ή σε εμπόρους οι οποίοι και το προωθούν σε άλλες αγορές. Το dihe χρησιμοποιείται από τον τοπικό πληθυσμό κυρίως για την παρασκευή ζωμών με κρέας ή ψάρι και λαχανικά (24). Η ημερήσια κατανάλωση dihe ανά άτομο Kanembu την ημέρα υπολογίστηκε περίπου σε 9-13 γραμμάρια (**25).

(**) Παραπομπή στη βιβλιογραφία